De barracuda's

Hi,

Hoe is het daar? Bijna Sinterklaas! Iedereen lief geweest dit jaar? We hebben nog wat van de pepernoten over die we van Piet gehad hebben op het afscheidsfeestje. We hopen dat Sinterklaas ons hier weet te vinden!

 

We zijn nu in Belize City. Hier zijn we vanmiddag aangekomen. Afgelopen week was weer erg leuk, op het verlaten van Mexico na. Nadat we maandagochtend de bus vanuit Tulum naar Chetumal bij de Mexicaanse grens hadden genomen zijn we met de veerboot van Chetumal naar Ambergris Caye in Belize gevaren.

We hadden al gelezen dat er soms een exit fee gevraagd wordt, maar dat zou niet van toepassing zijn als je het land met het vliegtuig bent binnen gekomen. Nou, we hebben hoog en laag gesprongen maar onze vriendelijke maar zeer corrupte mexicaanse immigratieagent wilde er niets van weten.

Daar ging 50 dollar in zijn pocketje. Maar we zijn het alweer vergeten. Of doen in ieder geval ons best.

Op Ambergris Caye zijn we twee nachten gebleven. Inge was een beetje ziek en heeft daarvan een dag in bed doorgebracht, terwijl Mark bij het zwembad lag te shinen met een biertje.

Gelukkig ging het de dag daarna iets beter en hebben we nog wat van het eiland kunnen zien voordat we de volgende veerboot namen naar Caye Caulker. Weer een ander eiland iets zuidelijker.

Op Caye Caulker sliepen we in een erg leuk hostel, Yuma’s House. Ook het eiland is best leuk. Kleiner dan Ambergris Caye en wat rustiger. Caye Caulker is eigenlijk zo klein dat je er in twee uur een rondje omheen kunt lopen, dus dat hebben we dan ook maar gedaan.

Wat liggen zonnen op het ‘strand’ en overheerlijke smoothies gedronken.

Vrijdag vertrokken we voor het volgende avontuur. We hadden een drie-daagse zeiltrip geboekt. Deze trip leek ons bij uitstek geschikt om het cadeau van de familie Schipper te benutten. Wat een combinatie.

Zeilen gehesen en op pad naar het zuiden langs het rif wat voor de kust van Belize ligt. Tevens het op een na grootste rif ter wereld, na het Great Barrier Reef. We hebben heerlijk gesnorkeld, liggen zonnen, geholpen met zeilen en niet onverdienstelijk gevist.

Mark ving al snel na het verlaten van de haven op Caye Caulker een barracuda!

Inge dacht dat kan beter en deed het nog beter door een nog grotere barracuda te vangen!!

Dat was tegelijkertijd de start van onze bijnaam ‘de Barracudas’ en het avondeten van die dag.

De eerste nacht hebben we in een tentje geslapen op het onbewoonde eiland ‘Rendez-vouz’. Erg klein en schattig. De tweede nacht sliepen we wederom in een tentje op het eiland ‘Tobacco Caye’. Dit was wel bewoond, maar had nog steeds een vrij groot ‘op een onbewoond eiland’ gehalte.

Met snorkelen heel veel verschillende soorten koraal gezien en allerlei soorten vissen. Het mooiste was dat we twee grote roggen gezien hebben en een supergrote groene glibberige aal. Toen we tijdens het snorkelen even boven water waren zagen we ook nog eens drie dolfijnen truukjes doen.

Echt heel bijzonder!

Zondagavond aangekomen in Placencia, in het zuiden van Belize. ’s Avonds nog wat gedronken met de groep van de boot en de nacht doorgebracht in Placencia. Het was wel weer fijn dat we ‘vaste’ grond onder onze voeten hadden en het matras voelde heerlijk zacht aan.

Vanochtend vroeg vertrokken met de bus naar Belize City. Hier blijven we een nachtje. Morgen gaan we weer een tour doen en dan door naar het volgende plaatsje. Binnenkort verlaten we Belize weer en gaan we zien wat Guatemala ons gaat brengen.

Ciao!

Mark en Inge

 

Te paard, te bus en op de fiets

Hey,

We zijn in Tulum. Zitten beetje te chillen in ons hostel. Morgenochtend vroeg vertrekken we richting de grens met Belize. Uiteraard hebben we het nog steeds naar onze zin, en misschien nog wel belangrijker: gezellig met z’n tweetjes.

Afgelopen week weer veel ondernomen. De laatste update hebben jullie gekregen vanuit San Cristobal de las Casas. Leuk stadje. We hebben er een boottocht door de Canyon del Sumidero gemaakt. Dat was erg leuk en mooi. Zo’n tachtig kilometer gevaren en veel vogels, mooie uitzichten en een krokodil gezien die volgens Mark van plastic was.

De dag daarop leek het ons, of nou eigenlijk alleen Inge, leuk om te gaan paardrijden naar een dorpje in de buurt, Chamula. Mark z’n eerste keer op een paard. Niet zo’n succes. Vooral alles wat harder ging dan stapvoets vond hij niet zo geweldig. Wat toch ook wel weer vreemd was aangezien Inge d’r paard nogal eigenwijs was en de hele tijd een alternatieve route zocht, terwijl die van Mark gewoon braaf mee liep te sjokken.

In Chamula aangekomen hebben we het kerkje waar we eigenlijk voor kwamen bekeken. Helaas mocht je binnen geen foto’s maken.  Van binnen lag de vloer bezaaid met dennenboomnaalden en brandden er overal kaarsjes. Erg bijzonder om te zien, soort van mix van verschillende geloven wat het geheel erg apart maakte.

We konden ook terug te paard, maar toch maar gekozen voor een busje terug richting town.

Kortom, niet voor herhaling vatbaar voor Mark.Soort van once in a lifetime, of zoiets.

Na Cristobal zijn we naar Palenque vertrokken. Aangezien we toch al van plan waren om die kant op te gaan hebben we een tour gecombineerd met het reizen. Onderweg bij twee watervallen gestopt en uiteindelijke de maya ruines van Palenque gezien.

Eerst gestopt bij waterval Aqua Azul. Hier kon je naar boven lopen en daar in een poeltje zwemmen.

Koud!

De tweede waterval, Misol Ha, was ook erg leuk. Hier kon je achterlangs lopen.

 

Daarna door naar de  ruines van Palenque. De weg liep door de bergen heen en Inge was dan ook blij dat we er waren.

Samen met een Pools stel een Engelse gids gehuurd, Viktor. Erg grappig mannetje die voornamelijk stelde dat alles wat over de Maya’s geschreven is ‘garbage’is. De ruines waren weer heel anders dan degene die we eerder gezien hebben. Deze liggen middenin de jungle en dat maakt het weer heel bijzonder. Het merendeel van de ruines is zelfs nog ‘bedekt’ met jungle. Was wederom erg mooi.

In Palenque een nachtje geslapen en de dag erop voornamelijk gechilled. ’s Avonds zijn we met de nachtbus naar Tulum gegaan. De reis begon al goed toen de bus twee uur te laat kwam. Daar moeten we nog even aan wennen. Maar de rest van de 11-urige rit was prima.

In Tulum aangekomen naar ons hostel gewandeld. Even opgefrist en toen  weer op pad. Fietsen vanuit het hostel naar de maya ruines. Die bekeken en heerlijk gezwommen. Ook wel vreemd om een beetje in de zee te liggen dobberen en zo naar de ruines op de kant te kijken. Doorgefietst naar het strand en genoten van cocktail happy hour.

Vandaag zijn we weer naar het strand geweest. Tja, wat moet je anders :D

Nee, eigenlijk waren we van plan om een excursie te doen om te gaan snorkelen in een grot, maar de prijzen zijn hier zo belachelijk hoog dat we dat maar even hebben gelaten voor wat het is. Later op de trip nog voldoende gelegenheid.

Morgen dus door naar Belize. Ook daar gaan we koele dingen doen.

Hasta luego!

PS: foto’s van Mexico staan nu online, check de link!

Brr, warm.

Allo allo,

We dachten dat het maar eens tijd was voor ons tweede verhaaltje vanuit Mexico. De eerste week is voorbij, nog maar 51 over!

Het voelt echt heel raar om zoveel tijd te hebben. Tot nog toe hebben we het gevoel dat we soort van ‘op moeten schieten’ maar dat is natuurlijk helemaal niet zo.

Ook moeten we wennen aan het ‘geen thuis’  hebben. Je hostel is hier je huis en ook dat is nu nog een beetje vreemd.

Maar ach, tegen de tijd dat we in week 18 of zoiets zijn aangekomen weten we vast niet beter!

 

We zijn nu in San Cristobal de las Casas. Een schattig stadje in het zuidwesten van Mexico. Na ons laatste bericht zijn we vanuit Cancun naar Piste gereisd met de bus en hebben we daar de maya ruines van Chichen Itza bezocht. Vroeg opgestaan om direct bij opening van het park naar binnen te kunnen. Het was toen nog heel rustig en zo hadden we het ‘park’ bijna voor onszelf.

De dag erna doorgereisd naar Merida, een paar uurtjes met de bus. Hier hebben we twee nachten doorgebracht in een leuk hostel aan het centrale plein. De tweede dag een tour gedaan naar maya ruines Kabah en Uxmal. En vooral Uxmal vonden we erg mooi. Stiekem misschien zelfs nog wel iets mooier dan Chichen Itza, ondanks dat Uxmal niet op de lijst van nieuwe zeven wereld wonderen staat en Chichen Itza dus wel.

Uxmal is heel erg groot en je krijgt soort van het gevoel dat je door een ‘echte’ stad heen wandelt. Daarnaast mogen sommige ruines nog beklommen worden, wat we uiteraard gedaan hebben. Prachtig uitzicht, niet zo prachtig voor mijn hoogtevrees toen we weer naar beneden moesten.

In Merida was er een festival op het plein voor ons hostel. Hier was een leuke markt en hebben we naar traditionele Mexicaans volksdansen gekeken. Erg leuk! Er waren ook veel eettentjes op straat. Daar wilde Mark graag eten. Ik was wat minder enthousiast gezien het feit dat we die avond met de nachtbus een 12  uur durende rit gingen maken.

Maar heerlijk gegeten, én nergens last van. Behalve dat de reis geen 12 uur duurde maar 15. Pff!

Vanochtend dus aangekomen in San Cristobal. Erg leuk koloniale stad met schattig gekleurde huisjes en hobbel de hobbel straatjes. We zijn naar een marktje geweest, naar het Maya museum en hebben heel cultureel (op aanraden van Hans en Marieke) een film gekeken over het verhaal van de zapatista’s in deze regio. Daarvoor hadden we een privé bioscoopje gehuurd voor vijf euro. Superdeluxe!

Nu zijn we in ons hostel en een beetje moe van de lange, of korte, nacht afgelopen nacht.

Komende dagen staan er ook veel leuke dingen op de planning en daar zullen we dan volgende keer wel weer over schrijven!

En owh ja. Het is hier heerlijk weer!

Voor nu, oogjes dicht en snaveltjes toe!

 

 

 

 

Cancun baby!

Hi,

Kort berichtje, want we willen graag optimaal van onze strawberry margaritas genieten. Ook heel belangrijk.

We zijn zonet aangekomen in Cancun. De vliegreis viel een beetje tegen. Toch 10,5 uur en we konden niet meer naast elkaar zitten. Beetje ongezellig dus.
Er waren wel drie aankondigingen van mensen die gingen trouwen, op huwelijksreis waren, 25 jaar getrouwd waren. Dat beloofd wat voor hier! :D

Gisteren na het afscheid op Schiphol een uurtje naar Londen gevlogen en daar overnacht dichtbij het vliegveld. Ik mag van Mark niet schrijven dat het een vrij troosteloos hotel was, maar dat begrijpen jullie zelf ook wel.

Nu is het voor ons vier uur 's nachts en proberen we door middel van een lekker drankje onszelf zo lang mogelijk wakker te houden op het dakterras van het hostel met muziek, hangmatten én een jacuzzi.

Kortom, we vermaken ons vooralsnog! Morgen zijn we van plan om direct door te reizen naar de mayaruines van Chichen Itza.

Ciao,

Inge en Mark