We want Oliebollen!

Dachten we dat het eerder al vrij warm was, maar daar komen we op terug. Eergisteren aangekomen in Granada, Nicaragua en het is hier 32 graden!  Maar, we mogen uiteraard niet klagen :D

We hopen dat iedereen een leuke en gezellige kerst gehad heeft. Vanavond oud en nieuw. We gaan straks op chique uit eten en daarna nog wat drinken in de stad. Het lijkt niet echt alsof het hier heel uitgebreid gevierd wordt, dus we gaan het wel zien. Er is wel een soort traditie dat de locals hier op iedere klokslag om twaalf uur een druif eten, en als je ze alle twaalf ‘op tijd’ op hebt beloofd dat een voorspoedig Nieuwjaar! Kennelijk helpt rood ondergoed ook, gelukkig is dat onze favoriete kleur ondergoed!

Vanuit Antigua zijn we naar Copan in Honduras gegaan. Een opvallend soepele grensovergang, dat mag ook gezegd worden! Vanwege het ‘eind van de wereld’ op 21 december was er een run op alle Maya ruïne plaatsjes in Centraal Amerika, zo ook in Copan. Goeie planners als wij zijn hadden hier al rekening mee gehouden en ruim op tijd een reservering gemaakt voor, zelfs dat nog, een op het oog leuk en betaalbaar hostel. Daar aangekomen bleek echter dat ze boekingen via het internet al een maand of 6 niet hadden gecheckt en daarom dubbel waren geboekt. Gelukkig konden ze nog wel een ander hotel regelen, geen topper, maar andere keus hadden we niet. Copan zelf was leuk, veel optredens en dingen te doen. Topper was Guillermo Anderson, gitaar en zangheld van Honduras. De ruines van Copan waren minder spectaculair als sommige die we eerder gezien hebben maar zeker alsnog de moeite waard vanwege de goed bewaard gebleven inscripties en beelden. Ook mooi meegenomen dat de wereld niet verging, we hebben namelijk nog een paar dingen op de agenda staan de komende tijd.

We vertrekken vroeg uit Copan richting La Ceiba, daar willen we gaan Raften op rio Cangrejal. De busrit duurt alleen wel ruim 3 uur langer dan de geplande 8 uur. Dit kwam doordat het de hele nacht onophoudelijk en hard heeft geregend en sommige straten onderweg blank staan. Het blijft trouwens de hele dag hard regenen en als we richting ons hotel rijden komen we langs de rivier waar we morgen op gaan raften, het beloofd een heftig ritje te worden J. Gelukkig is het water niet te hoog om te raften, wel wordt de route aangepast omdat sommige stukken te gevaarlijk zijn geworden. We slapen in een leuk hotel midden in de jungle omgeven door fruitbomen. Volgende dag staan we op, en het zonnetje schijnt weer. Het raften is heel cool, zitten een aantal heftige stroomversnellingen in waar we de boot als volleerde rafters doorheen roeien. Later op de dag maken we nog een wandeling door de jungle en spotten nog wat toekans. Nu zullen jullie wel denken, wat een sportief en actief koppel die Mark en Inge. Zo is het maar net!

Maar ook actievelingen als wij hebben onze rust nodig. Daarom gaan we na de jungle in La Ceiba naar Bay Island Utila. Hier brengen we de kerst door met niet veel meer dan een boekje lezen in de zon, beetje over het eiland slenteren en zwemmen als we het te warm krijgen. Je kan het slechter treffen.

Na 3 dagen Utila gaan we weer terug naar het vasteland, we willen een internationale bus pakken naar Managua in Nicaragua. Helaas wilden veel meer mensen dit want de bus is volgeboekt tot aan het nieuwe jaar. Domper. Nu moeten we bushoppen tot we erbij neer droppen zegmaar. De reis gaat dan ook van Utila naar La Ceiba, La Ceiba naar San Pedro waar we overnachten. Volgende dag van San Pedro naar Tegucicalpa noord, Tegucicalpa noord naar zuid, van daar naar El Paraiso. Een plaatsje voor de grens met Nicaragua waar we blijven om te overnachten omdat er na de grens dan geen bussen meer gaan. Volgende dag de grens over, bus naar Ocotal. Ocotal naar Managua en als toetje nog van Managua naar Granada (waar Mark moest staan omdat de stoeltjes te klein waren. Nee, lag niet aan Mark, stoeltjes waren echt te klein! Echt!).

Granada dus, daar zijn we nu. Een koloniaal stadje aan een groot meer in Nicaragua. Niet heel erg bijzonder maar wel een leuk plaatsje om oud en nieuw te vieren.

Proost en bewaar een oliebol voor ons!

Gelukkig Nieuwjaar!!

Inge en Mark

PS Foto's van Honduras staan ook online, niet zo veel dit keer. Check link!

 

Chicken bus

Olis,

Ten eerste iedereen bedankt voor jullie reacties! We vinden het erg leuk om te lezen dat jullie ons volgen en vooral ook jaloers zijn J

Wij hebben het nog steeds heel erg naar onze zin. Dus Maurice en de rest van de helden van de Meer, jullie zullen het nog even zonder de ingenieuze looplijnen van de Skeep moeten doen.

Vorig verhaal eindigde met de chocolaatjes in Antigua. Dag erna zijn we naar Chichicastenango (‘chichi’) gegaan.  Er is daar op donderdag en zondag een grote markt.

We proberen om zoveel mogelijk met de bus (bekend als ‘Chicken Bus’) te reizen, in Guatemala is dat namelijk super goedkoop. Maar je krijgt dan ook waar je voor betaald! In het kort gaat een ritje als volgt: Je loopt met je backpack naar de bushalte (lees; Stoep), iedereen begint te roepen dat zijn bus direct naar de plek gaat waar je heen wilt, op goed geluk ga je er dan maar vanuit. Vervolgens rukt de busassistent de tassen van onze rug, gooit ze op het dak van de bus, duwt ons naar binnen, wijst een plek aan waar we toch echt niet tussen passen (want er zitten al 2 mensen en 2 kinderen) en verdwijnt weer, hopelijk om onze tassen vast te binden. Na een half uur roept de busassistent dat we eruit moeten, waarna wij hem verbaasd aankijken omdat we er toch echt nog niet zijn. Toch worden we eruit geduwd, tas vanaf het dak in onze handen (of net ernaast) gegooid en, dat wel, gewezen naar een plek waar een andere bus ons verder zal brengen, en ja, die gaat wel direct. En dan begint het weer van voor af aan.

Erg vermakelijk, en uiteindelijk halen we altijd de bestemming. In Chichi is er ‘s avonds een festival, mensen met vage maskers of verkleed als pino of ghostbuster of andere te gekke carnavaloutfits (geen kippenpakken gezien) die op een plein beetje dansen onder begeleiding van Salsa muziek. Was leuk om te zien! Volgende dag zijn we de markt over gegaan, vooral de kraampjes waar de lokalen hun spullen kopen zijn cool om te zien. Laten we het erop houden dat niets van een dier onbenut wordt gelaten. Wij kopen ook nog een paar souvenirtjes en besluiten dan weer door te gaan naar Quetzaltenango, de op een na grootste stad van Guatemala.

Met genoeg ervaring op zak gaan we zelfverzekerd naar de ‘bushalte’. Er wordt geprobeerd ons een bus in te krijgen maar, ha!, daar trappen we niet in. We hebben uitgebreid navraag gedaan en weten welke bus direct gaat. De juiste bus komt op tijd en geroutineerd laten we onze tas van onze rug afglijden in de handen van de busassistent, stappen via de achterkant van de bus in en gaan met een kwart bil op een ‘vrije’ plek zitten! Helemaal prima dus. Na een kilometer of 10, steil omhoog, komt er onheilspellende rook uit de motor. En na nog 500 meter met nog meer rook houdt de bus er echt mee op. En daar staan we dan op een berg, met nog 50 Guatemalteken. Opnieuw dus geen directe bus. Na een tijdje wachten kunnen we gelukkig achterin een pick up truck (met nog 13 anderen) mee naar het eerstvolgende plaatsje om daar weer verder te gaan met de bus (hoe dat ging? Zie vorige alinea).

In Quetzaltenango wilden we een weekje blijven om daar Spaanse les te nemen maar na een tijdje te hebben rondgelopen vonden we dit toch niet echt een leuke stad (Hans en Marieke, hoe hebben jullie het hier 2 weken volgehouden!?). Dus de volgende ochtend weer verdergegaan naar San Pedro, een stadje aan Lago Atitlan. Een heel groot meer omgeven door vulkanen. Hier zijn we met een kayak een deel van het meer over gegaan. Volgende dag heel vroeg opgestaan om de zonsopgang te zien vanaf een berg met uitkijk over het meer.

Ook het vermelden waard dat we na anderhalve maand het eerste kotsertje hebben! Eer gaat naar Inge, niet van de alcohol maar van het eten van de avond ervoor. En, ondanks dat heeft ze toch de berg beklommen en de zonsopgang gezien, supergaaf.

Ondertussen hadden we geregeld dat we toch een weekje Spaanse lessen gingen doen, maar dan in Antigua. Na San Pedro dus weer terug naar Antigua gegaan. Het was toch al de bedoeling dat we daar nog terug zouden komen voordat we naar Honduras gaan.

De lessen  zijn 4 uur per dag en worden gecombineerd met een homestay. We hebben dus een weekje bij een gezin ingewoond waarbij de maaltijden ook voor je verzorgd worden. Wel relaxed om een weekje niet constant je backpack in en uit te hoeven pakken en zoeken naar hostel en eettentjes. En goed voor ons Spaans.

Op onze ‘vrije’ dag zijn we naar vulkaan Pacaya geweest. Één van de paar nog actieve vulkanen in Guatemala. Moesten we ook weer heel vroeg voor op en een stuk voor lopen maar dat was het zeker waard. Mooie uitzichten en cool om te zien dat er soms een wolkje rook uit de krater komt en dat de rotsen vlakbij de top superheet zijn. In ieder geval heet genoeg om er marshmallows te roosteren, lekker!.

Vandaag hebben we onze laatste les gehad, was wel intensief maar denk wel dat ons Spaans weer wat beter is geworden. Gaat nog van pas komen komende tijd. Vannacht moeten we 3:00 opstaan, gaan namelijk naar Copan in Honduras om daar te zijn voor 21 December, spannend.

Bij deze wensen wij iedereen thuis Feliz Navidad! Geniet van de vrije tijd, dan doen wij dat ook!

Groetjes,

Inge & Mark

En owja, als de wereld dan toch vergaat na 21 december, het was fijn jullie gekend te hebben! Kijk voor die tijd nog wel even de foto’s van Guatemala!

No rayar!!

Hola,

Zooo, alweer een tijdje geleden dat we voor het laatst geschreven hebben. De afgelopen dagen waren we in een hostel waar geen wifi was, en daarvoor waren we druk :D

Laatste berichtje kwam vanuit Belize City. Ondertussen zijn we alweer wat kilometers verder, want we zijn in Antigua, Guatemala.
Na Belize City zijn we doorgereist naar een klein dorpje vlakbij de grens van Belize met Guatemala. Op de weg daar naar toe hebben we nog aan wat 'cavetuben' gedaan. Simpelweg op een opblaasband door een grot heen varen.. Erg leuk!
In San Ignacio zijn we twee nachten gebleven. We hadden al van een hoop andere reizigers gehoord dat de grotten daar in de omgeving ook erg cool waren. Echter was de tour nogal duur, namelijk 90 US dollar pp, maar na wat wikken en wegen toch maar geboekt. En dat bleek toch wel een goede belissing te zijn. Deze grotten zijn een soort van museum en toegang is beperkt. Al zwemmend, klauterend en klimmend breng je drie uur in de grotten door en aan het einde liggen nog potten, pannen en skeletten van de Maya's. Erg gaaf als je bedenkt dat die minstens 1000 jaar oud zijn.

De volgende dag zijn we de grens over gegaan naar Guatemala, dat ging allemaal wel prima. Vanaf de grens een klein busje naar Tikal genomen. We hadden een hotel geboekt in het nationale park van Tikal zelf geboekt. Iets duurderd dan normaal, maar zo konden we wat 'meer' van de ruines zien.
Was wel luxe, zwembadje erbij en heerlijk ontbijt en diner. De volgende ochtend een zonsopgang tour gedaan. Helaas was het vrij bewolkt en was de zonsopgang niet zo mooi. Wat wel cool was is dat je in het donker een tempel opgaat van 65 meter hoog, geen idee hebt van het uitzicht en dat het dan later licht wordt en je allemaal apen hoort schreeuwen en andere tempels om je heen ziet.
Na de zonsopgang teruggegaan naar het hotel, en 's middags weer het park in. Het was echt ontzettend rustig en dat gaf het gevoel dat we helemaal alleen in het park rondliepen.

Na Tikal zijn we doorgegaan naar Flores, en eilandje wat zuidelijker. Twee nachtjes in hostel Los Dos Amigos doorgebracht. Lekker gegeten en kleertjes gewassen!

Vanaf daar door naar een nogal afgelegen plek, Lanquin. Daar sliepen in Zephyr Lodge, een erg mooi hostel. Erg coole plek! Bij Lanquin in de buurt heb je ook grotten, en een soort van natuurlijke zwembaden. Erg mooi, zie foto's.

Vanaf Lanquin door naar Antigua. Daar zijn we nu. Vandaag hebben we wat gechilled en rondgelopen. Antigua is wel leuk, beetje toeristisch maar wel een mooi stadje.
Als het goed is komen we hier over iets van een week ofzo weer terug. We gaan nu eerst naar Lake Atitlan.
Ook hebben we vandaag een workshop chocolade maken gedaan. Met dank aan familie Otten voor dit mooie sinterklaascadeau! Was erg leuk. Chocolaatje vullen met sinasappel, kokos, m&m's. Aan het einde van de les mag je de chocola die je gemaakt hebt meenemen. Daar gaan we dus nog even van genieten!

Met ons gaat verder alles goed. Buiten dat we onder de muggenbulten zitten en we dus gek worden van de jeuk; No rayar! Maar veel erger dan dat wordt het niet :D

Tot snel!

P.S.: De foto's van Belize staan online. Check de link hiernaast!