Tarzan & Superwoman

Alweer 2 weken geleden dat we ons laatste verhaaltje hebben gepost. En nog maar twee weekjes te gaan in Centraal Amerika. De tijd vliegt als je lol hebt. Afgelopen twee weken weer een hoop leuke dingen gedaan en mooie dingen gezien.

Na Granada zijn we naar Leon gegaan, nog een koloniaal stadje in Nicaragua. Dit stadje vonden we eigenlijk leuker en mooier dan Granada, bovendien kon je er een aantal leuke dingen doen. Één daarvan was volcano boarden. Hiervoor loop je eerst een uur of twee een vulkaan op met op de top hele mooie uitzichten en ook een heel steil stuk waar je, weten we uit ervaring, zittend op een plankje binnen 45 seconden weer beneden bent. Erg cool! In Leon verder ook nog bioscoopje gepakt en ons van onze beste culturele kant laten zien door het bezoeken van de grootste kathedraal van Centraal Amerika.

Na Leon doorgegaan naar Isla de Ometepe, eiland in een gigantisch meer in Nicaragua. De overtocht over het met hoge golven bezaaide meer ging met een boot (nou ja boot, zo noemde zij het) die op het oog niet echt zeewaardig meer leek. Gevolg was een eng boottochtje en golven die van alle kanten de boot inkwamen en ons een nat pak bezorgde. Geeft niet want gelukkig is het hier een graadje of dertig, lekker zonnetje en een lekker briesje. En bij jullie?

Op Ometepe hebben we een dagje fietsen gehuurd en een deel van het eiland rondgefietst, supermooi. Alleen beetje jammer dat de fietsen mensonterende zadels hadden. Onze zachte westerse billetjes hadden het zwaar te verduren. Zeker ook omdat we de volgende dag een motor hadden gehuurd om daarmee een dagje te cruisen richting een waterval. De weg ernaartoe was alleen, tsja hoe noem je dat, uitdagend. Ongeveer 12 km ‘weg’ vol met stenen, waarvan een aantal stukken behoorlijk steil omhoog of naar beneden. Maar waterval was supermooi en op de motor (vond vooral Mark) was het ook leuk. De vulkaan waar het eiland bekend om is hebben we hier niet beklommen, wat ons een beetje tegenstond was de wandeltocht van 10 uur, en dan was het maar afwachten wat het uitzicht zou zijn omdat de top bijna altijd bewolkt is. En ondanks dat wij ontzettende actievelingen zijn geworden (zie vorige verhaal), moet het natuurlijk wel leuk blijven. Daarnaast genieten we hier ook van de plaatselijke lekkernijen, deze nuttigen wij met als voornaamste excuus dat het tenslotte vakantie is. Dit komt het beklimmen van vulkanen niet ten goede.

Na Ometepe door naar San Juan del Sur. Een idyllisch strandplaatsje vlakbij de grens met Costa Rica en vooral bekend voor het surfen. Aangezien Mark nog steeds een permanent wit t-shirt aanheeft leek het ons leuk om nog een paar dagen te tannen bij het strand. Dus veel spannende dingen hebben we daar niet gedaan, was wel leuk en mooi. Doelstelling is deels gelukt, het wit is rood geworden.

En toen was het alweer tijd om naar Costa Rica te gaan. Gelukkig voorlopig even de laatste lastige, en dure, grensovergang. Want ook hier was het weer een grensovergang zoals grensovergangen hier zijn. Chaotisch, hier betalen, daar betalen, genaaid worden bij het geld wisselen. Ach ja, hopelijk doen ze er iets leuks mee. Eerste bestemming was het Ríncon national park. Bekend om de diverse natuur, je loopt van regenwoud naar savanne en tussendoor heb je allemaal kokende water en modder poeltjes, waar het overigens niet lang uit te houden is vanwege de rotte eieren lucht. Ook is er een waterval met een poeltje waar je in kan zwemmen en onder de waterval kan. Wel lekker verfrissend na 5 km klauteren, en voordat je hetzelfde stuk weer terug mag. Onderweg ook aapjes, wasberen en een buidelrat gespot. Costa Rica zal voornamelijk van national park naar national park gaan, zo ook nu. Van Rincon zijn we naar Monteverde gegaan. Duurde een dagje om er te komen maar je kan je slechtere landschappen bedenken om doorheen te reizen. Monteverde staat bekend om zijn Canopy tours, deze hebben we dan ook gedaan, was supergaaf. Van boomtop naar boomtop via een kabel met als hoogtepunt de ‘Superman’ waarbij je dus face down een 800 meter lange kabel over gaat. Net alsof je vloog. Als toetje ook nog de Tarzan swing. Vrije val, totdat het elastiek je opvangt en je dus weer de lucht in slingert. Inge gilde als een klein meisje, Mark bleef uiteraard heel mannelijk en deed de Tarzan kreet. Ook had hij zich voor de gelegenheid gehuld in een Tarzan outfit. Helaas zijn er geen foto’s of video’s van.  Dat is voorlopig weer even genoeg adrenaline. Vandaag zijn we dus op zoek gegaan naar mooie beestjes. Daar zijn er namelijk een hoop van in Costa Rica. Je kan hier ’s nachts de jungle in om onder begeleiding van een gids op zoek te gaan naar kikkers. Maar gek zijn we natuurlijk niet, ze hebben hier namelijk ook een ‘kikkertuin’ waar je gewoon alle kikkers van dichtbij kunt zien en je hoeft er niet vroeg voor je bed uit. Erg coole beestjes. En aangezien we toch bezig waren ook nog naar de vlindertuin geweest. Ook heel mooi.

Hier moeten jullie het weer even mee doen, we gaan de foto’s van Nicaragua ook snel opladen. Dus hou het in de gaten!

Groetjes,

Inge en Mark