Oudjes

Alweer 3 weken geleden sinds ons laatste verhaaltje, jullie moeten dus weer nodig bijgepraat worden. Reden voor het niet eerder posten van een blog: De oudjes.

Na de pannekoekrotsen en de pannekoeken hebben we een dagje gerelaxed in de thermale baden bij Hanmer Springs. Daarna zijn we doorgereden naar Kaikoura, bekend om walvissen en kreeft. De een om te bekijken en de ander om te eten. En omdat we er toch waren hebben we allebei gedaan. Eerst een wandeling gemaakt over het schiereiland bij Kaikoura, erg mooi, en toen de kreeft gegeten, veel werk voor een klein beetje vis, maar wel lekker! En de volgende dag walvissen gespot, niet zo veel werk voor een hele grote vis. Helaas is het duidelijk te merken dat het ooit zo uitmundende reactievermogen van de Skeeper met rasse schreden achteruit is gegaan gezien het moment supreme van de walvis (dat ie met zn staart boven water komt) op het verkeerde moment op de foto is gezet. Naja, we hebben het gezien.

Dagen daarna hebben we, geloof het of niet, voornamelijk heel veel gelopen. En geen kinderachtige stukjes mag ik wel zeggen. Hebben de te lelijke en lompe schoenen toch nog nut. Eerst bij het Abel Tasman national park. Supermooi park met goudgele stranden en schitterende uitzichten. Overigens is dit een stukje Holland glorie, park is vernoemd naar, drie keer raden, Abel Tasman. Een Nederlandse ontdekkingsreiziger die Nieuw Zeeland voor het eerst heeft ontdekt in 1642, om vervolgens weer snel weg te gaan omdat de lokale bevolking hem wilde op eten. Hier anderhalve dag gewandeld en een halve dag gekayakt. Erg leuk.

Onze laatste bestemming van het zuiderlijk eiland, Picton. Vanaf hier gaat ook de ferry naar het noordelijke eiland. Hier hebben we een dag gewandeld door de Malborough sounds, wederom erg mooi. Vanaf hier hebben we ook nog een dagje winetasting gedaan. Tandempje gehuurd en van wijngaard naar wijngaard gefietst en lekker slurpen. Na de wijntjes nog lekkere mosselen gegeten. Prima dagje! En toen met de ferry naar Wellington. Hier wilden we ons visum voor India regelen om vervolgens richting Auckland te rijden zodat we Alex (oudje 1) en Berber (oudje 2) konden oppikken op het vliegveld.

Bureaucratie is helaas niet alleen binnen de landsgrenzen van India een probleem. De ambassade van India in Wellington sluit precies om 1 uur, de (zeer uitvoerig en uitgebreide) aanvraag kan alleen op internet worden ingevuld en vanaf daar geprint. En er dient een pasfoto van 5 x 5 en een zootje dollars bij te zitten. Dit lukte dus niet meer op dezelfde dag waardoor we het pas de volgende dag konden aanvragen en we dus in 1 dag van Wellington naar Auckland moesten rijden. Maar ach, we kunnen de oudjes natuurlijk niet hulpeloos op het vliegveld laten staan dus rijden we het stuk (van 9 uur) en staan we op tijd op het vliegveld en reizen we vanaf nu 17 dagen met zn vieren! De eerste 2 dagen hebben A&B nog geen camper en hebben we dus even de tijd om Auckland te verkennen. Wij vonden het niet zo'n spectaculaire stad, de skytower en de haven waren wel leuk maar waren blij dat de camper kon worden opgehaald en we weer verder konden.

Eerste bestemming was Paihia, bij de Bay of Islands. Eerste stukje rijden voor de oudjes was spannend, de 80 werd net aangetikt maar harder ging het nog even niet. Met maar 1 geraakte spiegel viel de schade verder mee. Onderweg hadden we nog wel even tijd om voor de volgende dag een zeiltocht te boeken. s'Ochtends dus op tijd op, wij zetten het ontbijtje klaar terwijl oudje 1 en 2 iets langzamer op gang komen. En daarna zeilen. Mooi schip waarmee veel wedstrijden zijn gevaren. Inge heeft hier nog nog even bewezen een ware schipper te zijn. Had niet anders verwacht. Het reizen met z'n vieren gaat iets anders (lees, trager) dan we gewend zijn. 'Wacht maar tot jullie zo oud zijn als wij' is dan ook een veel gehoord zinnetje. Om het proces te versnellen zorgen wij dat het ontbijtje klaar staat, de route gepland wordt, de boodschapjes gedaan worden en het eten gemaakt wordt. Precies de reden dat het blog even op zich liet wachten. Maar het geeft allemaal niks, wij hebben de tijd en het is gezellig! Zo hebben we samen de Kauri (gigantische en hele oude) bomen bekeken. Zijn we in Coromandel naar de Cathedral Cove en Hot Water Beach geweest en hebben we 'The Shire', waar die hobbits uit de films wonen, gezien. Ook hebben we geisers in actie gezien en zijn we naar een 'show' geweest waar de 'Haka' (oorlogsdans) door Maori werd gedanst. Erg leuk allemaal.

Nu dus nog maar een paar dagen en dan gaan de oudjes hunzelf zien te redden op het zuidereiland en hebben wij nog maar een weekje voordat we pas echt op de proef worden gesteld in India.

Nog even een laatste, nogal trieste, toevoeging aan dit verhaal. Mark zijn zonnebril en Inge haar linkerschoen zijn verloren gegaan in de reisstrijd. We zullen ze missen.

Foto's staan ook online!