Ruim drie weken verder sinds ons laatste blog en nog steeds in India, en het einde is nog niet in zicht. Hebben we dan de smaak te pakken gekregen en vinden we India nu ineens fantastisch? Mwoa, niet echt. Maar toch willen we nog niet weg, zijn zoveel boeiende dingen te zien en te doen. Ook de mensen en gewoontes hier blijven ons op een vreemde manier fascineren. Denk ook niet dat we ze ooit zullen begrijpen.
We gaan verder waar ons laatste verhaaltje eindigde, chillen in Goa. Na Vagator gaan we naar het meer noordelijke Mandrem. Hier gaan we een paar dagen chillen in een Yoga resort. Inge doet fanatiek mee met de yoga, Mark vind het na 1 lesje proberen wel mooi geweest en legt zich toe op waar hij al goed in is, het betere chill werk. Wel kan hij goed meekomen met een lesje Yoga Nidra (google het maar). Goede vakantiespot, maar daarvoor zijn we niet hier dus gaan we weer door. De eerste nachtbus in een reeks van vele.
Aurangabad, na 16 lange uren in de bus zijn we er. De stad is zoals alle steden in India; druk, vies en chaos. Echter zijn er dicht bij de stad grotten die wel heel cool zijn. De Ajanta en Ellora caves zijn supermooi. Toen de volgende nachtbus naar Mumbai. Gigantische stad, maar tegen verwachting in vonden we deze wel leuk. Aantal mooie gebouwen en leuke straatjes. We zijn hier een dagje door de sloppenwijken gelopen (Dharavi, hier zijn ook stukken van slumdog millionaire opgenomen en het boek Shantaram speelt zich hier af). Vooral de WC's maakten 'indruk'. 1 WC voor 280 mensen, 2 keer per week schoongemaakt. Was heel boeiend om te zien. Net als de grootste openluchtwasserette ter wereld, Mahalaxmi Dhobi Ghat. Hier wordt zo'n beetje alle was van Mumbai gedaan, inclusief de onze (beetje jammer wel dat er 1 handdoek achter is gebleven).
Toen opnieuw met een nachtbus van 18 uur naar Udaipur, de meest budget bus genomen die er was. Op het eerste gezicht leek het een goeie deal, bus was niet heel veel minder dan andere bussen. Gedurende de rit kwam de aap uit de mouw. Hoewel de bus vol zat bleven er maar mensen binnenkomen totdat ze drie rijen dik naast, op of over elkaar in het gangpad zaten en lagen. Gezellig. Roken in deze bus was ook geen probleem en dat werd dus ook gedaan, peukie roken tijdens een spelletje zo lang mogelijk naar blanke mensen kijken zonder met je ogen te knipperen. Inge heeft inmiddels haar sarong omgedoopt tot onzichtbaarheidsmantel en Mark probeert het spelletje mee te spelen door terug te staren. Zonder succes overigens. Udaipur was verder leuk. Misschien kennen sommigen deze stad van Octopussy, is hier opgenomen. Mooi paleis en leuke straatjes enzo.
Daarna nog maar een keer een nachtbus naar Jaisalmer. Plaats in de woestijn vlakbij de grens met Pakistan. Na de vorige rit nu maar weer een keer besloten een sleeper bus te nemen. De vorige keer was het al geen succes maar vergeleken hierbij was dat een eitje. Een uurtje of 3 over onverharde wegen door je 'sleeper' hokje heen geslingerd worden is op zich wel lachen, na 3 uur wordt het een beetje irritant. Na 16 uur loop je gesloopt, met een paar builen op je kop vloekend weg en zeg je; dit nooit meer. Dat jullie het weten mochten jullie besluiten ooit naar India te gaan. Maar goed, Jaisalmer was het zeker waard. Soort van Alladin setting met een fort dat op een groot zandkasteel lijkt. We zijn hier ook op een woestijn safari geweest. Wat inhoud dat je op een kameel de woestijn in gaat en daar op een zandduin overnacht. Echt heel vet, vooral de sterrenhemel is fantastisch als het eenmaal donker is. Het rijden op een kameel is overigens niet aan te raden als je een kinderwens hebt.
Na Jaisalmer zijn we naar Jodhpur, Pushkar en Jaipur geweest. Allemaal plaatsen met mooie paleizen en forten maar ook ontzettend heet! 45 graden is geen uitzondering. Ondanks dat en de soms verrotte busreizen hebben we een paar topweken achter de rug, beginnen het een beetje door te krijgen. Laten ons niet meer foppen in de rij en hebben een aantal vette onderhandelingsoverwinningen behaald (waarschijnlijk denken de Indiërs met wie we onderhandeld hebben hetzelfde, toch zijn wij de morele winnaars!). Wat ook nog het vermelden waard is, is dat we in Pushkar precies 6 maanden van huis waren. Best lang al, en dan te beseffen dat we pas op de helft zijn! 6 koningsmaanden achter de rug en nog 6 voor de boeg die ongetwijfeld ook te gek worden.
Nu zijn we in Amritsar, noorden van India. Hier zijn we voor de verandering met de trein gekomen. Ook een ervaring op zich. 19 uur over 842 kilometer. Hogesnelheidstrein was het dus niet maar wel comfortabeler dan met de bus! Komende 2 weken zijn we nog wel in India, hebben de grootste trekpleisters nog niet eens gehad, de Taj Mahal en Varanasi. Een andere, the golden tempel, zouden we vandaag gaan zien. Helaas is het na ruim 7 weken India 'eindelijk' raak. Inge heeft na alle nachtbussen en trein nu een nachtje WC achter de rug. Dus ziekt zij vandaag even uit terwijl ik onder het genot van een Chai (try this at home!!) het blog bijwerk.
Hoop dat jullie ons ook het volgende halfjaar blijven volgen! Vinden het leuk om jullie reacties/mailtjes/whatsappjes te lezen!
Kussies
Inge en Mark
Deel van de foto's staan online, volgt snel meer! Update: nu compleet!
We gaan verder waar ons laatste verhaaltje eindigde, chillen in Goa. Na Vagator gaan we naar het meer noordelijke Mandrem. Hier gaan we een paar dagen chillen in een Yoga resort. Inge doet fanatiek mee met de yoga, Mark vind het na 1 lesje proberen wel mooi geweest en legt zich toe op waar hij al goed in is, het betere chill werk. Wel kan hij goed meekomen met een lesje Yoga Nidra (google het maar). Goede vakantiespot, maar daarvoor zijn we niet hier dus gaan we weer door. De eerste nachtbus in een reeks van vele.
Aurangabad, na 16 lange uren in de bus zijn we er. De stad is zoals alle steden in India; druk, vies en chaos. Echter zijn er dicht bij de stad grotten die wel heel cool zijn. De Ajanta en Ellora caves zijn supermooi. Toen de volgende nachtbus naar Mumbai. Gigantische stad, maar tegen verwachting in vonden we deze wel leuk. Aantal mooie gebouwen en leuke straatjes. We zijn hier een dagje door de sloppenwijken gelopen (Dharavi, hier zijn ook stukken van slumdog millionaire opgenomen en het boek Shantaram speelt zich hier af). Vooral de WC's maakten 'indruk'. 1 WC voor 280 mensen, 2 keer per week schoongemaakt. Was heel boeiend om te zien. Net als de grootste openluchtwasserette ter wereld, Mahalaxmi Dhobi Ghat. Hier wordt zo'n beetje alle was van Mumbai gedaan, inclusief de onze (beetje jammer wel dat er 1 handdoek achter is gebleven).
Toen opnieuw met een nachtbus van 18 uur naar Udaipur, de meest budget bus genomen die er was. Op het eerste gezicht leek het een goeie deal, bus was niet heel veel minder dan andere bussen. Gedurende de rit kwam de aap uit de mouw. Hoewel de bus vol zat bleven er maar mensen binnenkomen totdat ze drie rijen dik naast, op of over elkaar in het gangpad zaten en lagen. Gezellig. Roken in deze bus was ook geen probleem en dat werd dus ook gedaan, peukie roken tijdens een spelletje zo lang mogelijk naar blanke mensen kijken zonder met je ogen te knipperen. Inge heeft inmiddels haar sarong omgedoopt tot onzichtbaarheidsmantel en Mark probeert het spelletje mee te spelen door terug te staren. Zonder succes overigens. Udaipur was verder leuk. Misschien kennen sommigen deze stad van Octopussy, is hier opgenomen. Mooi paleis en leuke straatjes enzo.
Daarna nog maar een keer een nachtbus naar Jaisalmer. Plaats in de woestijn vlakbij de grens met Pakistan. Na de vorige rit nu maar weer een keer besloten een sleeper bus te nemen. De vorige keer was het al geen succes maar vergeleken hierbij was dat een eitje. Een uurtje of 3 over onverharde wegen door je 'sleeper' hokje heen geslingerd worden is op zich wel lachen, na 3 uur wordt het een beetje irritant. Na 16 uur loop je gesloopt, met een paar builen op je kop vloekend weg en zeg je; dit nooit meer. Dat jullie het weten mochten jullie besluiten ooit naar India te gaan. Maar goed, Jaisalmer was het zeker waard. Soort van Alladin setting met een fort dat op een groot zandkasteel lijkt. We zijn hier ook op een woestijn safari geweest. Wat inhoud dat je op een kameel de woestijn in gaat en daar op een zandduin overnacht. Echt heel vet, vooral de sterrenhemel is fantastisch als het eenmaal donker is. Het rijden op een kameel is overigens niet aan te raden als je een kinderwens hebt.
Na Jaisalmer zijn we naar Jodhpur, Pushkar en Jaipur geweest. Allemaal plaatsen met mooie paleizen en forten maar ook ontzettend heet! 45 graden is geen uitzondering. Ondanks dat en de soms verrotte busreizen hebben we een paar topweken achter de rug, beginnen het een beetje door te krijgen. Laten ons niet meer foppen in de rij en hebben een aantal vette onderhandelingsoverwinningen behaald (waarschijnlijk denken de Indiërs met wie we onderhandeld hebben hetzelfde, toch zijn wij de morele winnaars!). Wat ook nog het vermelden waard is, is dat we in Pushkar precies 6 maanden van huis waren. Best lang al, en dan te beseffen dat we pas op de helft zijn! 6 koningsmaanden achter de rug en nog 6 voor de boeg die ongetwijfeld ook te gek worden.
Nu zijn we in Amritsar, noorden van India. Hier zijn we voor de verandering met de trein gekomen. Ook een ervaring op zich. 19 uur over 842 kilometer. Hogesnelheidstrein was het dus niet maar wel comfortabeler dan met de bus! Komende 2 weken zijn we nog wel in India, hebben de grootste trekpleisters nog niet eens gehad, de Taj Mahal en Varanasi. Een andere, the golden tempel, zouden we vandaag gaan zien. Helaas is het na ruim 7 weken India 'eindelijk' raak. Inge heeft na alle nachtbussen en trein nu een nachtje WC achter de rug. Dus ziekt zij vandaag even uit terwijl ik onder het genot van een Chai (try this at home!!) het blog bijwerk.
Hoop dat jullie ons ook het volgende halfjaar blijven volgen! Vinden het leuk om jullie reacties/mailtjes/whatsappjes te lezen!
Kussies
Inge en Mark
Deel van de foto's staan online, volgt snel meer! Update: nu compleet!
Hoi Inge en Mark, leuk de blog's van jullie. Blijf genieten maar India wordt het voor mij niet. Ik hoop dat Inge weer opgeknapt is , Mark gezond blijft en jullie verder genieten. Liefs" tante" Marion
BeantwoordenVerwijderenWat een leuke verrassing. De bel ging dus ik deed open. Wie stond daar??? De moeder van Inge om ons te vertellen dat jullie het zo fijn vinden dat wij af en toe iets schrijven onder jullie foto's. Ja we lezen steeds weer met bewondering over wat jullie meemaken en kijken naar de prachtige foto's om ons een indruk te geven van alles. Het moet toch wel ontzettend vermoeiend zijn om zoveel indrukken steeds op te doen. Telkens naar een andere plaats en nieuwe dingen zien. Het met eigen ogen zien wat echte armoede is en smerigheid. 't Ja buurtjes, wat hebben wij dan te klagen hé? De crisis gaat hier in volle hevigheid door, maar we hebben een dak boven ons hoofd, warmte en eten. Wat zeuren we nu!
VerwijderenOndanks dat het 24 mei is, is het nog bar koud. In het noorden van het land heeft het nog gevroren aan de grond in de afgelopen nacht. Ondanks dat Steve weer een heleboel mooie bloemetjes heeft geplant in de tuin, hebben we het gevoel dat ze het niet gaan redden. Het komt vaak met bakken uit de lucht en af en toe zelfs hagel. Missen jullie Nederland? Effies afkoelen en een hollandse boerenkool, hihi.
Buurtjes als jullie er behoefte aan hebben om contact te hebben met ons, dan kun je ons mailen: wilso153@planet.nl
Niets is verplicht, want jullie hebben het al druk genoeg hé? Hoop dat jullie de laatste maanden ook nog erg zullen genieten. Na thuiskomst hopen we dat jullie een keertje bij ons aanwaaien. Veel liefs en groetjes ook namens Steve. Peet
hoi wereldreizigers,
BeantwoordenVerwijderenzo, dat is nog is een wasserette, dat jullie een handdoek kwijt zijn snap ik nog wel, maar hoe vind je in hemelsnaam je eigen spijkerbroekie terug!! Heel gaaf ziet het eruit op die kamelen en slapen in de woestijn wauw!!En dat het dan ook nog nederlandse kamelen zijn,
te zien aan de tulpen(hahaha dus die overleven alle busritten enzo nog steeds).
Leuk dat jullie het nog steeds naar je zin hebben nog "maar" 6 maaanden te gaan (zó om),
nog 6 maanden nieuwe indrukken en interessante dingen, mensen enz.
En voor ons.... nog heel veel leuke blogverhaaltjes om te lezen.
groetjes vanuit de Beemster
Oh...hebben jullie een kinderwens? ;-)
BeantwoordenVerwijderenIndia was en blijft een verrassende ontdekking begrijp ik...wel cool dat jullie toch blijven!
Hoop dat Inge zich alweer wat beter voelt...
Een half jaar (pas)....voor mijn gevoel zijn jullie al veel langer weg?! Miss you!!!
Liefs, Anne
't was weer een mooi blogverhaal, kon het helemaal voor me zien. Hebben jullie inmiddels alle soorten bussen en treinen uitgeprobeerd?. Als ik de foto's zie dan is India toch wel heel bijzonder. Ik zag dat jullie Jaipur inmiddels ook bezocht hebben, dat heb ik even gemist.
BeantwoordenVerwijderen't lijkt al wel heel lang dat jullie weg zijn, maar wel fijn dat jullie er toch ondanks alle gedoe in India nog steeds zin in hebben. Nou tot gauw spreeks maar weer.
Groetjes en liefs van ons
Oeps, sorry ik ben niet anoniem, nogmaals groetjes mama Berber
BeantwoordenVerwijderenHi peoples, nou vind het fantastisch hoor, en ondanks dat jullie niet weg zijn van India, zal het voorlopig toch nog op m'n lijstje blijven staan... Vooral het yoga gebeuren lijkt me ontzettend leuk om te doen, maar dan niet zoals Mark het beoefend...:p
BeantwoordenVerwijderenEn tja, een Delhi belly hoort er een btje bij he... Vind dat jullie het nog lang hebben volgehouden, iedereen moet m een keer krijgen, anders heb je niet the true India Experience beleefd (is mij verteld) Dus Mark, er is nog hoop ;-))
Beterschap in ieder geval, geniet er nog lekker van en we appen weer! Xx El