Vakantie!

Ook Vietnam is weer voorbijgevlogen. Zijn hier ook niet heel lang geweest en hebben eerlijk gezegd ook niet bijzonder veel gedaan. Heerlijk! Ook niet heel veel te vertellen dus. Ga het toch proberen.

Eerst dus maar even loempia's bestellen! Eten is nu al een verbetering. De loempiaatjes zijn dus erg lekker en hier heeft de noodlesoup (pho) wel smaak. Daarnaast verkopen ze hier overal op straat baguettes met vlees en goede sausjes. En veel vis, ook allemaal lekker! En goedkoop bier, niet onbelangrijk!

We willen graag een cruise doen op Ha Long Bay. Nu zijn er in Hanoi ongeveer 1247 verschillende bureautjes waar je dat mee kan doen. Nou ja verschillend, van degene die worden aangeraden zijn er een stuk of zes bureautjes met exact dezelfde naam en logo. Probeer dan de 'echte' maar eens te vinden. Na lang zoeken dan toch de officiële gevonden en de tour geboekt. De trip zelf is cool. We hebben mazzel met het weer en hebben mooi uitzicht over de baai en kunnen lekker chillen op onze boot. Worden nog wel even opgeschrikt als de kapitein plotseling als een malle begint te schreeuwen terwijl wij rustig op onze bedjes van de zon genieten. Als ik opkijk verzoek ik Inge vriendelijk toch maar snel even ergens anders te gaan liggen aangezien er een slang op nog geen meter van haar voeten ligt. En aangezien die kapitein zo hysterisch doet is het misschien wel een giftige. Ik blijf ondertussen kalm en doe wat er gedaan moet worden, foto's maken. Gelukkig komen er al snel twee deckmates gewapend met een trekker en een bezemsteel en na een paar klappen is de kust weer veilig.

Na Hanoi gaan we met een nachttrein naar Dong Hoi. Daar zijn we naar twee grotten geweest, waarvan vooral de Paradise Cave erg indrukwekkend was. Deze is pas recent ontdekt en is in totaal 31 kilometer lang en op sommige plekken meer dan 100 meter hoog. Erg mooi. We eten hier nog met een groepje wat 'streetfood', waar ze al het eten vandaan halen en hoe ze het maken vanuit hun mini stalletje is mij een raadsel, maar mosselen, makreel, inktvis, het is er allemaal en ook allemaal erg lekker. Dit eten wij overigens zittend op baby plastic stoeltjes, geen idee waarom maar grote mensen stoelen en tafels hebben ze blijkbaar niet in Vietnam.

De volgende trein brengt ons naar Hoi An. En daar vinden we het tijd voor een welverdiende vakantie van een paar dagen. Ruim 8 maanden op weg eist toch z'n tol, wat hebben we het zwaar! Hoi An is een leuk stadje, heeft een mooi strand maar vooral een super relaxed hotel met zwembad met een bijbehorend mannetje met punthoedje die je een cocktail of biertje komt brengen. We zijn niet vooruit te branden en die paar dagen worden er uiteindelijk 12. Superchill! In het zwembad oefenen we nog even onze sociale vaardigheden en zo raken we aan de praat met een ander Nederlands stel. Erg gezellig en uiteindelijk gaan we een aantal keer met elkaar uit eten. Vooral de Italiaan was favoriet, met als toetje zelf ijs scheppen! Heerlijk.

Als laatst zijn we nog naar Saigon geweest. Lekker decadent met het vliegtuig. Prijsverschil tussen trein en vliegtuig was vrij klein en ondanks dat we inmiddels bijna vergroeid zijn met nachttreinen was dit toch wel lekker voor een keertje. In Saigon (eigenlijk nu Ho Chi Min City) moeten we weer even de riem aantrekken en slapen we in een dorm. Nou hebben we dat wel vaker gedaan maar nog nooit met een dikke Indiër die alle snurk records verbreekt. Daarnaast is deze dorm echt net zo klein als een cel in Nederland, al is het verschil dat er hier 12 bedden in staan. Met andere woorden, het hoofd van de Indiër ligt naast mijn oor. Fijn. In Saigon gaan we naar het, ontzettende subjectieve, War museum en bezoeken we een tunnel systeem waar de Vietnamezen de Amerikanen in de oorlog een koekje van eigen deeg gaven. Erg interessant, net als alle anti-Amerika propaganda hier.

En nu zijn we in Kuala Lumpur! Leek ons leuk om ook hier nog twee daagjes door te brengen. We zijn uiteraard naar de Petronas Towers geweest en naar wat marktjes, maar we waren niet heel erg onder de indruk. Al is het hostel waar we nu in zitten wel vet met een rooftop bar en een soort van cubicles als dormbed.

 

We merken steeds meer dat ons besef van tijd echt veranderd is. Twaalf dagen chillen. In Nederland hadden we er een moord voor gedaan. Nu was het zo voorbij. Over iets meer dan 3 maanden staan we als het goed is weer op Nederlands bodem, en dat voelt zelfs nu al een beetje alsof we al heel snel weer naar huis gaan. Echt vreemd.

 

Morgen meeten we Anne! En dan gaan we met z'n drieën 3 weken door Sumatra reizen. Zal mij benieuwen hoe dat gaat met twee van die Otten wulpjes!!

Cheers!

En, de foto's (zie link) zijn weer aangevuld met die van Vietnam.